YAĞMUR YAĞMASIN
(KURAN-I KERİM VE TÜRK BAYRAĞI) Çay bahçesine vardığımızda, o bir köşeye çekilmiş oturuyordu. Vardığımızı bile fark etmedi. Ancak selam verdiğimde kendisine geldi. Elinde sigarası vardı. Derin bir nefes aldı. Mahcuptu. Beni görünce biraz kendisine çekidüzen verdi. Ayağa kalktı. Yanıma yaklaştı. Ellerime sarıldı. “Hoş geldin Ahmet abi, fark etmedim, kusura bakma,” dedi. Kucaklaştık. “Önemli değil,” dedim. Üç arkadaştık. Bir masaya oturduk. “Gel, dedim. Birlikte oturalım.” İtiraz etmedi. Masamıza geldi. Çaylarımızı söyledik. Hatırını sordum. Gözleri nemlendi. Titreyen sesi ile “Hiç sorma Ahmet Abi, hiç iyi değiliz, “dedi. Elindeki sigarasını dudaklarına götürdü. Sigaranın dumanını ciğerlerine kadar çekti. Belli ki bir derdi vardı. Biraz ilgisiz gibi davrandım. Aslında biraz kendisini toparlamasını bekledim. Çaycı çaylarımızı getirdi. Çaylarımızdan birer yudum ya aldık ya almadık. Ona çocuklarını sordum. “İyi değiller Ahmet Abi,” dedi. Birinin iyi olmadığı...